Ervaring Tess met Ayahuasca

Mijn binnenwaartse reis.

Na een aantal jaren me verdiept te hebben in wat ayahuasca voor mij zou kunnen betekenen, durfde ik eindelijk de stap te nemen om het zelf een keer te gaan beleven. Dit gevoel werd alleen maar sterker toen ik met Caroline had gesproken door de telefoon. Ik had haar gevonden op het net en ik heb haar zonder aarzelen direct opgebeld en het voelde heel betrouwbaar en vertrouwd. Nadat ik ook Marcel en Max de hond heb ontmoet en een intake bij hun thuis heb gedaan, wist ik dat ik sowieso in een heel erg liefdevolle omgeving was terecht gekomen. Nu was het alleen nog maar spannend voor wat ik in mezelf zou gaan tegen komen.

Op de dag van de ceremonie was ik echt heel erg zenuwachtig, al had ooit wel eens wat drugs gebruikt en was ik bekend met de “controle kunnen verliezen” van mijn lichaam. Ik wist intuïtief dat dit echt iets heel anders zou zijn. En ik kwam ook met een reden naar de ceremonie. Ik was zo klaar met het “in-rondjes-lopen”gevoel, dat het hoog tijd was, gezien mijn leeftijd (ik ben half 30) om ook rust te krijgen van binnen. Dus ik ging letterlijk voor mijn rust naar de ceremonie.

Eindelijk was het zover, ik kwam in een groep terecht die als maagden aan het begin van hun reis stonden, voor ons allemaal was het de eerste keer. Ik had al besloten om het op me af te laten komen dus ik wist ook niet wat er zou gaan komen. Na de eerste ronde werd ik geleidelijk aan heel ontspannen en voor mijn gevoel was ik in een magisch sprookjesbos omdat ik die beelden voor me kreeg. Ik dacht nog “nou als dit het is, dan heb me dus echt nergens zorgen overgemaakt”. Maar na de 2e ronde toen ik nog de bittere kruiden smaak proefte, begon de hele kamer te bewegen, mijn sprookjesbos was nergens meer te bekennen. Alles kwam omhoog en naar me toe, Ik werd er draaierig van dus ik deed mijn ogen dicht. Ik zag “hemelse kleuren” in een caleidoscoop en het voelde zo vredig en liefdevol, ik was thuis, zo voelde het, ik hoor mezelf glimlachen. Wow, wat mooi!

Toen kwam ik een zwarte tunnel waar maar geen einde aan kwam. Ik werd bang en hoorde mezelf dat zeggen met een klein-meisje-geluid. Gelukkig was daar Caroline die mij heeft getroost en geknuffeld want daar had ik echt behoefte aan. En we hebben op mijn verzoek ook nog samen op de gang gezeten, ik wilde frisse lucht. Het was zo fijn om Caroline daar te hebben ik voelde me echt even radeloos, maar zij kon mij daar goed door heen begeleiden. Daarna kwamen de inzichten die voor mij niet alleen maar leuk waren, maar wel heel erg leerzaam en ik voelde me boos-loos en ego-loos. Ik zag waarom ik in rondjes liep en dat ik degene was die mezelf zo naar heeft behandeld al die tijd en niet zoals ik beweerde “ alle anderen” . En ik heb ook heel veel gehuild, ik ben iemand die snel en veel huilt, alleen deze keer lukte het niet om te stoppen met huilen, ik heb een hele keukenrol leeg gehuild die avond.

Mijn reis heeft mijn trauma doorbroken ik ben er niet meer mee bezig en ik ben er zelfs niet meer boos over. Ik heb rust gevonden en ik praat en loop ook rustiger, ik kan zelfs weer dingen onthouden en ik kan nu echt naar iemand luisteren. Het heeft voor mij alleen maar positieve dingen opgeleverd. Het is me zo goed bevallen dat ik binnen kort weer op reis ga!